Verslag van Team Piet en Dochter Loes ~ Verslag over de afegelopen dagen

Beste allemaal, hierbij een verhaal over de afgelopen dagen geschreven door Loes van der Burgt. Zij zit in groep lila, samen met Jos, Herman, Piet, Dick, Nick, Mark, Rick, Gislaine en Jan. Het verhaal gaat met name over de ervaringen van deze groep en is geschreven voor ons thuisfront. Echter, we willen jullie dit niet onthouden, dus daarom plaatsen wij dit ook hier. Veel leesplezier!


Maandag 09 februari 2009Afgelopen zondag zijn wij, ons pap en ik, vertrokken vanuit Bakel. Er waren ontzettend veel mensen voor ons en dat vonden we echt super! Dus rond 13.45u konden we dan echt vertrekken.

Samen met 4 andere teams (Herman & Jos/landrover, Gislaine & Jan/Patrol,

Dick & Mark/Audi, Nick & Rick/Volvo) zijn we via België en Luxemburg richting Frankrijk vertrokken. Na 500 km, om 21:00, kwamen we op onze eindbestemming aan, La Forge de Sainte-Marie te Thonnance-Les-Moulins. Aangezien dit ons meteen aan Sint Marie deed denken, het werk van ons pap, hebben we natuurlijk foto’s gemaakt. Ik kon merken dat ons pap zich meteen thuis voelde!

Inmiddels hadden we met z’n allen een vreselijke honger! We hebben uiteindelijk een heerlijk 3-gangen diner gehad, dus klagen doen we (nog) niet!

Voor onze eerste nacht in Frankrijk was al een mooie accommodatie gereserveerd. We sliepen in een huisje en om 07.15u zaten we aan het ontbijt. 08.30u weer in de auto, op naar de volgende kilometers!

Op het moment dat ik dit schrijf zijn we onderweg naar de Pyreneeën. We zijn nu in de buurt van Clermont en we hopen vanavond zo dicht mogelijk in de buurt van de Pyreneeën te komen. We proberen iedere 2 uur te stoppen voor een korte koffiepauze. Onze gemiddelde snelheid ligt rond de 65 km/uur. Herman en Jos rijden voorop met de ambulance en deze heeft een topsnelheid van 90 km/uur. Lees: van de berg af. En berg op is het vaak zelfs 40 km/uur. Dus snel zijn we niet en dat maakt dat het lange dagen zullen worden. Maar we zijn het er allemaal over eens: we willen door de Pyreneeën, dus dan maar wat langer in de auto zitten! Onze Mercedes doet het vooralsnog hartstikke goed! De groep waarmee we rijden is gezellig. We hebben in alle vijf de wagens een (27MC)bakkie, dus we kunnen gewoon (slap) kletsen met elkaar! Nee, het is kei gezellig!

Gister zijn we om 23.45u aangekomen in een hotel in Montauban, 50 kilometer boven Toulouse. Na ruim 750 kilometer en 15,5 uur onderweg te zijn, waren we dan eindelijk op plaats van bestemming. Via het thuisfront van Jos en Herman hebben we onderweg het hotel kunnen reserveren en wisten we dat we verzekerd waren van een slaapplaats. Hierdoor hebben we nog een groot aantal kilometers kunnen afleggen die avond. Bedankt namens ons allemaal! Daarna gezellig nog wat gedronken en om 01:00u ons bed opgezocht en om 07:00u zaten we al weer aan het ontbijt. Doel van deze dag: dóór de Pyreneeën heen en zover mogelijk Spanje in komen.

Gisterochtend was de laatste keer dat we de hele groep van Go For Africa hebben gezien. Het eerst volgende moment zal zuid Spanje zijn. In de tussentijd is iedere groep op zichzelf aangewezen. We hebben zo nu en dan wel wat contact met de andere teams en we lijken ons allemaal op dezelfde hoogte in Frankrijk te begeven.

Het is hier ontzettend mooi! Het weer was onderweg erg veranderlijk, de ene keer een lekker zonnetje en even later weer een flinke bui. Op het moment dat ik dit schrijf (16.00u) is het heerlijk weer! De zon is lekker warm en het maakt de Pyreneeën nog mooier! We hebben daarnet tijdens een tussenstop in een dorpje, een lekker soepje gemaakt voor 10 personen. De laatste broodjes zijn opgegeten en we kunnen er weer even tegen aan!

De vier jongens die in onze groep zitten komen uit Westland en zei vinden het Brabants nog erg moeilijk. Gelukkig kunnen wij als echte Brabanders, samen met Jos en Herman, de jongens wat meer wegwijs maken. Zo was de eerste zin die ze moesten vertalen: "Als ge ut nie wit, dan kit en als ge nie wit war vur, dan pur". Na een aantal pogingen en aanwijzingen, blijkbaar is het Brabants écht lastig, kregen we en mooie vertaalde zin: "Als je het niet weet, dan gebruik je kit en als je niet weet waar voor, dan gebruik je purschuim". Schitterend! Daarnaast hebben we ze ook meteen verteld wat de volgende woorden betekenen: aanrijden (vertrekken), afgewerkt (klaar met werken), tafel ophalen (tafeldekken), skôtelslet (vaatdoek).

Zoals jullie waarschijnlijk al door hebben, is het nog steeds kei gezellig (kei skôn kennen ze ook al niet!)!! Wij vermaken ons prima! Inmiddels weet ook iedereen dat Tim en ik gaan trouwen, dus er kunnen 8 personen bij op de gastenlijst! Maar ik heb ze ook al gezegd dat we nog maar 2 dagen onderweg zijn en dat we eerst maar eens moeten kijken hoe het gaat verlopen de aankomende 20 dagen! ;)

Even tussendoor: het is hier prachtig! En de zon is heerlijk… (flauw hè!)

Nou, wij gaan nog even door en ik hoop dat ik dit vanavond kan versturen, zodat jullie op de hoogte blijven! Het is de bedoeling dat we morgen in de namiddag aankomen in Sotogrande, zuid Spanje, waar we donderdag de oversteek naar Marokko zullen maken. We zullen vanzelf zien hoe het allemaal gaat verlopen. Maak je geen zorgen, wij hebben het goed en we hebben elkaar nog niet uit de auto gegooid! Heel veel groetjes!

Gisteren is het allemaal anders gelopen dan gepland. Het plan was eigenlijk dat we bij Madrid in de buurt zouden uitkomen en vanuit daar de volgende dag naar het eindpunt, Sottogrande, zouden rijden. Toen het 22.00u was moesten we een beslissing maken:

óf we zouden een hotel nemen en pas laat kunnen beginnen de volgende ochtend, ivm het ontbijt,

óf we konden de hele nacht doorgaan.

Bij de eerste optie zouden we niet op tijd bij het eindpunt zijn en dus waarschijnlijk te laat komen voor de boot naar Marokko. Het werd de laatste optie. We hebben thuis niks laten weten, omdat we dan wisten dat ze bezorgd zouden zijn. Het is allemaal goed gegaan. We zijn vanmiddag om 15.30u aangekomen in Sottogrande, 1500 kilomoters afgelegd en na 31 uur onderweg te zijn geweest. We zijn dus gewoon doorgereden en onderweg hebben mensen achter in de ambulance geslapen. Ons pap en ik hebben elkaar ook afgelost, maar bij elkaar een uurtje geslapen. Vanaf 05.00u heb ik in de Volvo van de jongens gereden, dus ons pap alleen in de Mercedes. Om 08.00u zaten we er alle tien helemaal doorheen. We gingen ontbijten en iedereen was moe. Toen hebben we gekeken naar wie zeker wist dat hij kon doorrijden. Nadat ik gegeten had voelde ik me beter en uiteindelijk heb toen tot 15.30u gereden. Door tijdig pauzes te nemen en goed te communiceren door middel van het bakkie, konden we er na de dip toch helemaal fris tegen aan! Toen we steeds dichterbij het eindpunt kwamen, Sottogrande, vonden we het toch wel stoer als we één van de eerste zouden zijn.’Dan was het niet voor niks geweest’! Papa en Jan wilde graag roken en koffie drinken, maar nee, we wilden winnen! En wat bleek, we kwamen om 15.30u als eersten aan! We waren allemaal blij en we waren het allemaal eens met onze beslissing van gisterenavond!

Dus lieve allemaal, we zijn allemaal veilig aangekomen en jullie hoeven je geen zorgen te maken. We zitten nu lekker van het zonnetje te genieten en om 19.00u gaan we eten. Daarna op tijd naar bed en morgenvroeg de oversteek naar Marokko.

Heel veel groetjes van ons pap en mij,

Liefs Loes

Vandaag zijn we om 07.30u vertrokken. Iedereen weer helemaal fit voor de reis! Om 9.15u zijn we met de boot naar Marokko vertrokken. De bootreis verliep voorspoedig. In Ceuta hebben we eerst de auto’s en de jerrycannen afgetankt (€0,63 per liter benzine!). Daarna naar de douane, want we bevonden ons nog op Spaans grondgebied. Bij de douane moesten we allerlei formulieren invullen. Er waren heel veel mannen die ons graag wilden helpen, en daarna wilden ze natuurlijk wel wat geld zien. Toen nog een controle van de auto en de ambulance werd goed doorgelicht, vanwege verdenking van medicatie. Dit duurde niet zo heel erg lang en de rest van de auto’s kwamen gemakkelijk door de douane heen. De twee Marokkaanse jongens die met een ander team mee zijn, hebben ons heel erg goed geholpen met vertalen. Dus dit was zeker een meevaller! Eenmaal door de douane heen zagen we ontzettend veel Mercedessen! Echt ongelofelijk! En allemaal even gaar! We hebben een terrasje opgezocht en lekkere koffie gedronken. Heerlijk kunnen genieten van de eerste Marokkaanse zon.

We zijn heel erg blij met het feit dat Herman, Jos en Jan bij ons in de groep zitten. Zij hebben ontzettend veel ervaring en daarnaast mooie en leuke verhalen. We hebben ook nog een Marokkaans simkaartje gekocht. Dus nu zijn we voor elkaar bereikbaar als het bakkie het niet doet. Daarna op weg naar Chefchaouen. Wat een tocht! En we zijn nog maar net in Marokko! Echt geweldig en zoveel mooie indrukken!

Bijna iedereen legt de grote afstanden te voet af. De andere groep mensen rijdt als kamikazepiloten over de weg. We dachten dat het in Frankrijk en Spanje erg was, maar hoe zuidelijker we komen, hoe gekker het wordt! En dan te bedenken dat veel mensen vlak naast de weg lopen, zelfs de kinderen, helemaal alleen! Papa, Jan, Herman en Jos hebben ons al gewaarschuwd; het wordt nog gekker!! Dus we zijn benieuwd!

Zoals ik al schreef, het is hier zo anders als in Nederland! Het is alleen moeilijk te beschrijven. Zo kwamen we onderweg een wegafzetting tegen, in verband met wegwerkzaamheden. Wij gebruiken pionnen, de Marokkanen stapelen keien op en gooien er een soort van witte verf overheen. Schitterend!

Wij hadden het vanaf het eerste moment in Marokko al hartstikke warm, maar de mensen lopen hier in warme winterkleding, inclusief dikke mutsen! De mannen lopen hier rond in Jalabas; lange gewaden met puntmuts alla kabouterplop!

Verder hebben we al veel loslopende ezels, paarden en geiten gezien.

Vanmiddag zijn we aangekomen op de camping. De weg hier naar toe was ontzettend steil, maar weer erg mooi!

We hebben vandaag 150 kilometer afgelegd. Het is nu 21.00u (het is hier één uur vroeger dan in Nederland) en we zitten met z’n 10-en voor de ambulance aan een grote tafel. Lekker een kampvuurtje en een bakkie koffie! We zijn vanmiddag naar het dorp gewandeld en daar hebben we door heel veel smalle en mooie steegjes gelopen. De muren zijn mooi blauw en er zijn heel veel verschillende mooie deuren! Daarna hebben we op een mooi pleintje gegeten, Tanjin, een echte Marokkaanse maaltijd. Voor ontzettend weinig geld hebben we heerlijk gegeten! Toen nog wat winkeltjes bekeken en een bakker gezocht voor het brood voor morgenochtend. We hebben ‘s avonds de route van de volgende dagen bepaald, en dat wordt hartstikke mooi!

Het is nu 08.00u en 7˚ en we zitten met z’n allen te ontbijten. De jongens hebben in tenten geslapen en Nick vond het helemaal niks! Hij lag helemaal in de knoop met z’n slaapzak, naar eigen zeggen. Dus dat belooft wat voor de volgende dagen! Wij hebben vannacht nog in een bungalow (lees: modderbunker) geslapen, dus nog niet hoeven afzien. Ik ga zo meteen proberen om dit via internet te versturen, zodat iedereen weer op de hoogte is. We gaan vandaag naar Fès en proberen zelfs in Azrou te komen.

De groeten van iedereen hier aan al hun thuisfront! We maken het nog steeds goed!

Overzicht verslagen Team Piet en Dochter Loes