|
Nieuws ~ Reisverslag tot 13 februari (Trudie)
| «Terug naar overzicht |
Woensdag 13 februari 2008
|
Aan alle mensen die ons een warm hard toedragen op onze reis naar Gamia, sponsors familie, Hannie en Karin, Annemarie, Suzanne, Paul en mamma,
Bedankt voor jullie vele reacties. Als wij dit typen hebben wij de mailtjes nog niet gelezen. Het is hier fantastisch. We vertellen een dagje wat we meegemaakt hebben in Agadir. Na 2 dagen in een heerlijk hotel gelegen in Marrakesch met bewaking voor auto’s gaan we op weg naar Agadir. Een smalle weg door een weer schitterend ander landschap. Jan zegt zoals in Arizona. Je ziet veel echte armoede. Wat doen de mensen in deze zandbak. Maar ja zo leven ze al eeuwen. Onderweg in een dorpscafé koffiegedronken. Kinderen komen om kadootjes vragen. We hebben ze petjes, frisbees en andere kleine spilletjes gegeven. Wat zijn wij toch ongelofelijk rijk. Zij amper te eten en wij lopen naar een overvolle auto om nog iets voor hun te pakken. Voor de zoveelste keer ervaar ik dat we in deze wereld meer en meer zullen moeten delen. Veel moeten gaan reizen om onze oordelen andere plaatsen te geven en te zorgen voor onderwijs voor iedereen zodat ook andere volkeren uit hun isolement kunnen komen. Mensen zoals hier zijn nog nooit op de verharde weg geweest. Jonge mensen en kinderen hangen hier maar wat rond omdat er geen werk is en weinig of misschien wel helemaal geen onderwijs. Het raakt me diep ondanks de prachtige omgeving en de mooie natuur. De spookverhalen van gevaar pas op pas op pas op ervaar ik helemaal niet. Ja natuurlijk ga je hier niet de rijke Europeaan uithangen en let je extra goed op je spullen. Ik ervaar de mensen als erg gastvrij en erg aardig. In Marrakesch op de markten zijn de mensen wat gehaaider. Nou ja mogen ze. Ze vechten voor een eigen stukje zelfbehoud. Dat is ook mooi om te zien. Jonge kinderen nodigen je uit om met hen op de foto te gaan. Uiteraard tegen betaling. Zij proberen de prijs te bepalen. Op een gegeven moment maak ik een foto van winkeltjes in het algemeen. Een klein jochie komt op me af en zegt dat ie 100 diram van mij krijgt. Ik zeg hem in het Frans dat hij dat niet krijgt omdat ik niet hem speciaal gefotografeerd heb. Hij met al zijn temperament u betaald 100 diram “madamme”Ik kijk hem aan en zeg hem duidelijk dat hij dit niet krijgt. Hij wordt woedend en roept “fuck you madamme”. Even later loop ik weer langs zijn winkeltje en lacht hij tegen mij, misschien toch samen op de foto. Doorgereden naar Agadir. Een kleine lunch aan het strand en op zoek naar een camping. Agadir is een mooie stad met luxe witte luxe hotels en net als in Marrakesch stenen rode huizen. Deze stad is in 1960 door een aardbeving kompleet verwoest. Dus mooie oude gebouwen hebben we niet gezien. Het is zwoel warm en het waait hier al 5 dagen enorm. S’avonds vanaf de camping een uur gelopen naar de binnenstad, op een terrasje gezeten waar ik, Trudie, de enige vrouw was. Mannen gaan op stap, vrouwen blijven thuis. Maar omdat ik een blanke europese vrouw ben wordt dit geaccepteerd. Het was een heerlijk avondje. Daarna naar de camping teruggelopen, nadenkend over alles wat we gezien en besproken hebben deze dag. Ik heb me zelden zo ontspannen gevoeld. Op dit soort momenten voel ik me volkomen gelukkig en zelfs een beetje emotioneel. Jan en ik zijn prima reismaatjes. We voelen ons erg betrokken bij de groep. Het is een bijzondere groep mensen met het hart op de goede plek.
Vertrek uit Agadir. De nacht was niet al te best. Gisterenavond nog iets bij de tent gedronken en zijn we gaan slapen. De storm heeft ons zowat de hele nacht wakker gelegen. Ik zat om half 6 in de ochtend buiten. Piet zat er ook al. Samen hebben we een eenvoudig ontbijtje gemaakt. Om 8 uur afgebroken, de camping betaald en hebben we onze reis vervolgt richting Louyanne. Droog, droog, arm, arm. Wat ons steeds opvalt hier is het contract van de rijkdom en de armoe. Enerzijds ongelofelijke dure auto’s anderzijds de schrijnende armoede. De zon schijnt en het is 30 graden. Helder weer. In de verte lijkt het een mist van saharazand. We rijden nu definitief de westelijke sahara in. Wat grensposten waar we vriendelijk te woord worden gestaan, en zonder openthoud. De mensen zijn hier dol op kopieen van onze paspoorten en autopapieren maar daar zijn we goed op voorbereid. Hoe meer papier hoe gelukkiger ze zijn en hoe sneller we doormogen.. Dan begint de lange we door de westelijke sahara, ongeveer 1000 km (lasergunweg). Het eerste gedeelte van de sahara, zand, stenen, zand een prima weg. Een lange weg met aan de ene zijde de Atlantische oceaan en aan de andere zijde de sahara. In deze zand-stenenmassa staan regelmatig hutjes waar je het is niet te geloven dat hier mensen wonen. Sommige van deze hutjes worden ook gebruikt door vissers voor hobby als professioneel. Waar de mensen hier van leven begrijpen we echt niet. Vaak staat een oude landrover naast zo’n hutje rijp voor de sloop zonder voor of achter as. Ook oude renaultjesw 4 en 12 staan hier zeer regelmatig. Vaak staat er ook eenn oud brommertje, waarvan je je afvraagt van wat moeten ze er mee. 100 km afgelegen van de bewoonde wereld. Maar voor ons een prachtige tocht. Het is niet extreem warm, en wij hebben airco. Prachtige luchten, zand, stenen, lage struiken. Er hangt een speciale sfeer. Ik kan het niet uitleggen. Wij voelen ons gesteund door osn ploegje twowheeldrivers. 4 auto’s met geweldige mensen aanboord. Met zorg voor elkaar en allemaal persoonlijkheden. Individuen die ergens voor staan en gaan. We scheuren over deze lange weg en staan met elkaar in verbinding met ons bakkie. Waarschuwen voor tegenliggers, helpen elkaar bij het inhalen. Af en toe attenderen we elkaar op iets speciaal. Over het algemeen is het stil in de auto’s en mag ieder zijn eigen ervaringen beleven. Wij gaan nu naar het centrum van Daklah om ons voor te bereiden op de echte sahara. Hopelijk vertellen wij jullie spoedig nog een stukje uit onze reis. Af en toe denken we aan jullie. Hartelijke groeten Jan en Trudie en de rest van onze reisgenoten.
Liefs Trudie |
Laatste nieuws  07-11-11: BOVAG steunt actie GO for Africa
08-12-10: Vrijdag 10 december Benefiet Go For Africa
30-11-10: LDG Management in de Rijnpost
27-11-10: Sahara Competentiedag 26 nov bij ZADKINE
24-11-10: Gemeente Houten schenkt fietsen voor onderwijsproject in Afrika.
|
